MERHABA YALNIZ YÜREK KADINLAR...
Biz kadınlar bir ömür boyunca yalnızız.Ta dünya kurulduğundan beri.
Yalnızlık ışığını yakarız her gece.
Soguk ve uzak kadınlarızdır kimine göre...Bazen fotograflara da yansır
bu görüntümüz. Ama gerçek o kadar başkadır ki. Yani göründüğü gibi soğuk ve
uzak değilizdir... Kocaman ve insanın içini ısıtan kahkahalar atar,
konuşurken gözlerimizin içi güler. Ama insanların karşısına geçtiğimizde
yine o ulaşılmaz kadın oluruz. Ama gören gözler görür gözlerimizdeki
hüzünlü bakışlarımızı, kendimi ele veririz. Ama yalnızlığı ve hüznü pek bir severiz.
Biz yalnız kadınların içinde hüzün vardır ve bunu yaşamayı da severiz. içimizde dört mevsim taşırız.
Sevmek sevilmek, önemsenmek,düşünülmek isteriz. Vakitsiz çalan bir
telefon, bir mesaj...
''Herkesin var, benim yok" diyerek hayıflanmalarımız, olmayanlarini yok sayip
olanlarada gozumüzü yumarak.
Oysaki hepimizin varligi cok. Bakmayi bilene.
Acilarimiza sarilirken yalnizligi secerek, kendi karanlığımıza saplanıp
kalıveririz. Derine daha derine, bataklik yerine gidebiliriz...
Yalnızlığı daha çok gecenin karanlığında sessizliği oynarken ruhumuzda
hissederiz, Gecenin birinde karanlıkları seyrederken bir anlam ararız herşey
manasını yitirir.Gece, uyuyamayan, aklında binlerce sorun ve soru olan ve yalnız
kurbanlarını bulur. Yalnız ve çaresiz kalışlarımızda gecelerde tek sığınağımız yatağımızdır ama güvenli değildir.Uykuya dalsak belki kaçışımız olabilir fakat korkunun verdiği huzursuzluk,uykusuzluk yakana yapışmıştır bir kere...
Ama gecenin güzel yanlarıda vardır, biz yalnızlara...Yıldızlar...
Hemen dilek dilenir fakat o dilekten sonra aklımıza daha önemli bir dileğimiz
gelir ve "tüh" deriz:)
Belki de çocuksu bir beklentidir kayan bir yıldızın dileğimizi gerçekleştirmesi.
Belki de kayan yıldızdaki var olduğuna inandığımız yıldız perisinin bizi duyduğunu ve
dileklerimize cevap vereceğini düşünür mutlu oluruz...
Hayallerimizde yeni bir gün, belki de yeni günün akşamında yanımızda birisinin olacagını
yalnızlığın dişlerinden kurtaracak bir kurtarıcı hayali süsler...
Bir yabancinin omzuma degen eli, iki kucuk kelimesiyle kopmaya hazir
iplerimiz bir anda kuvvet kazanir.Yalnizligi bir cok olcude yasamis
bir insan oldugumuzdan belki...
Bilemezler.. Kimse bilemez... Sadece yalnız yaşayanlar bilir duygularımızı...
Yalnızlık bir hikaye. Her insan kendi içinde yanız değil mi?
Yalnız kadın kimdir bilinmez, belki yanı başınızda ki iş arkadaşınız, belki komşunuz,
belki sokakta gördünüz herhangi kadınlar..Her zaman bir yerlerde var olan
duygularını,umutlarını sevgilerini,yitiren herhangi bir kadın...
İşte sonuçta insan olan kadın. O kadın ki ancak sevgiyle güçlenen,sevgisiz biten ve
anlaşılmak için bir ömür tüketen kadın. O duygusallığını yaşarken kaybettiklerinin
acısını sevgiyle onaran kadın. O yalnızlığın bir hikaye olduğunu bilen kadın
yalnız yürek
Handan
Agustos 2004
